Home | Actueel | Blog | Reis naar Kosovo: Mijn Missie

Reis naar Kosovo: Mijn Missie

Reis naar Kosovo: Mijn Missie

Peter Rietveld

Collega Joey van der Weiden is verzorgende IG én Veteraan. Hij is uitgezonden geweest naar Afghanistan en Kosovo. Zijn verhaal vertelde hij in 2016 tijdens de Nederlandse Veteranendag. Hij schreef er een prachtige blog over. Initiatiefnemer Gijs Wanders wilde meer gehoor geven aan de verhalen van veteranen. En zo ontstond het idee voor Mijn Missie; documentaires met de verhalen van veteranen. 

Documentaire

Ook van het verhaal Joey wordt een documentaire gemaakt. Eind mei reisde hij samen met Gijs Wanders en zijn team én collega Peter Rietveld, manager Ondersteunende Diensten, af naar Kosovo. Niet alleen voor Joey is het een hele bijzondere en indrukwekkende ervaring geweest, ook Peter is diep onder de indruk. Hij beschrijft zijn belevenissen alvast in een blog. Het verhaal van Joey wordt in juli bij Omroep Max uitgezonden.

Blog van Peter Rietveld

"Weer thuis; wat een indrukken hebben we opgedaan..."

Dag 1

Via Wenen naar Pristina, de hoofdstad van Kosovo. Koffer uitgepakt en direct naar Skenderaj/Srbica. Wat daar in de Kosovo oorlog is gebeurd, is met geen woorden te beschrijven. Meerdere gezinnen zijn daar vermoord in drie dagen tijd. De kogelgaten in de huizen zijn daar nog een stille getuigen van. We hebben daar kennis gemaakt met twee zonen waarvan de ouders omgekomen zijn en twee kleinkinderen waarvan de opa en oma vermoord zijn. Ongelofelijk om te horen hoe vergevingsgezind deze mensen zijn en hoe deze mensen hun leven weer oppakken.


Dag 2

We gingen op zoek naar het basiskamp van KFor in Prizren. Op dit basiskamp was Joey gelegerd. Na lang zoeken vonden we overblijfselen van wat eens het basiskamp was. Een zeer emotioneel moment voor Joey om daar weer te zijn. De hele missie passeerde bij hem de revue. Enerzijds een teleurstelling dat het basiskamp niet meer daar was (resten van prikkeldraad van het basiskamp lagen nog her en der). Anderzijds trots, daar er nu op een deel van het toenmalige terrein huizen staan. Dit betekent dat de Kosovaren hard werken aan de wederopbouw.

’s Middags gingen we naar een schooltje. Dit schooltje was tijdens de oorlog zo goed als verwoest. Onze veteranen hebben de school dusdanig gerenoveerd dat de kinderen er weer les konden krijgen. Ook hier weer een teleurstelling: de school was nu een bouwval. Het positieve hiervan was dat de school een paar jaar geleden te klein was en dat er even verderop een nieuwe, grotere school is gebouwd en dat de oude school in de toekomst dienst gaat doen als theater. Spontaan kwamen er twee lokale mannen vertellen dat zij onze veteranen hebben meegeholpen de school te renoveren. Wat een mooi gesprek met een feest van herkenning voor Joey!

Aan het eind van de dag gingen we naar het oude centrum van Prizren voor wat opnames en om wat te eten. Door de Ramadan was het erg rustig tot zonsondergang. Direct na de gebedsoproep ging iedereen aan de maaltijd en liepen de terrassen vol. Moe maar voldaan gingen we terug naar ons hotel in Pristina.


Dag 3

Vroeg op, ontbijten en direct naar EULEX Kosovo. EULEX is de missie van de Europese Unie in Kosovo. We hebben daar een ontmoeting gehad met de enige Nederlandse militair (Frank) die daar nu nog op vredesmissie is. Het gebouw waar EULEX Kosovo gehuisvest is wordt zeer streng bewaakt. Na verschillende controles werden we daar zeer gastvrij ontvangen. Om mooie filmopnames te maken adviseerde Frank ons om naar de KFor kazerne te gaan. Na een uur te hebben gefilmd kwam de militaire politie met sirenes en alle toeters en bellen ons vertellen dat we daar weg moesten en geen seconde van het beeldmateriaal mochten gebruiken. Dat was ff schrikken en balen.

‘s Middags naar Djakovica. In Djakovica zijn in de Kosovo oorlog zo’n 1200 mannen gedood. Ze werden uit hun huizen gesleept en op een gruwelijke wijze vermoord. Ook waren daar scherpschutters om vanaf de heuvel waar wij zaten, met uitzicht over de hele stad, mensen te vermoorden. We hebben daar kennis gemaakt met een Nederlandse weldoener die zijn leven in het teken heeft gesteld aan de medemens in Kosovo. Ook hebben we kennis gemaakt met een Kosovaars gezin (vader was omgekomen). Een zeer ontroerend verhaal.

Maar oh, wat zijn de Kosovaarse mensen de Nederlandse veteranen dankbaar voor wat ze gedaan hebben. Onze veteranen worden gezien als echte helden! En dat zijn ze ook! Nog even nagepraat met de zoon des huizes. Hij wist alles af van FC Twente. Hij wist de namen van de twee Kosovaarse voetballers die bij Twente spelen. Ook in Kosovo een stukje FC Twente dus... ’s Avonds terug naar Pristina om een hapje te eten, daarna nog een biertje in het hotel om moe en vol indrukken in slaap te vallen.

Dag 4

Op naar huis. Bij het vliegveld het laatste interview. Joey en ik waren inmiddels gewend aan de camera, waardoor het interview in één shot helemaal klaar was. Rond de klok van 20:00 uur waren we weer thuis.

Trots en dankbaar

Heel veel dank aan Gijs Wanders, Ruud Stapel, Ruben Kocx, Bart Wasser en Shkumbin Bytyqi (Bimi). Bimi was de tolk, gids en chauffeur. Wat een professionals! Tot slot: Joey, bedankt dat ik jouw ervaringen heb mogen delen. Ben trots op je. Super! Ik heb mogen ervaren wat een toegevoegde waarde onze veteranen hebben gehad in Kosovo. Zoals het er nu uitziet wordt onze aflevering uitgezonden op zaterdag 15 juli 2017 op NPO2 om 21:20 uur bij Omroep Max. Het programma heet “Mijn Missie”.

Blog: Peter Rietveld
Bron: Facebook

Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze blog

Reageer op deze blog


Verplicht maar verborgen




ActizHKZ keurmerkZonnehuisgroep IJssel-Vecht © 2017Website doorMotivo